SA ATONG PAG-AMOMA SA KABUHATAN, ANG DIOS
NAG-AMPING KANATO PINAAGI NIINI
I. INTRODUCTION
Maayong
buntag mga higala. Hapit na gyud mahuman ang atong pagsaulog sa Misa de
Gallo ug ugma sa gabii pagasaulogon na nato ang pasko sa pagkatawo sa
atong Ginoong Hesukristo. Kagahapon, atong nadunggan ang tema,
“PAGRESPETO SA EKOLOHIYA MAPUSLAN SA EKOLOHIYA SA KAALIRONGAN”. Karong
buntaga atong pamalandongan ang topiko: SA ATONG PAG-AMOMA SA KABUHATAN,
ANG DIOS NAG-AMPING KANATO PINAAGI NIINI” (AS WE CARE FOR CREATION, GOD
CARES FOR US THROUGH IT). Usa kini ka mihinungdanong panahon diin
naghagit na usab kanato sa pagkinabuhi dili lamang sumala sa dikta sa
sosyodad kon unsa ang maayo, angay ug matahom; apan dikta usab sa atong
pagtoo sa kabubut-on sa Dios.
II. SITUATION
Sa
karong panahon, lisod na kaayo tungkaron ang pulong nga “CARE” o kon
“PAG-INGAT” kay kon ato kining puy-an, daghan kinig lawom nga kahulogan.
Naa ang pag-amoma, paggalam, pag-atiman, pagtagad, ug paghigugma.
Kining tanan nagpas-an ug bug-at nga responsibilidad, asa mao kini ang
gihisgutan sa atong tema karon. Kon mohisgot kita ug kabuhatan, dili
lamang kini nagpasabot sa mga tawo ug sa mga tanom kon dili tanang mga living ug nonliving things nga gibuhat sa Ginoo sulod sa unom ka adlaw - sama sa kadagatan, hangin, ug yuta; nga kinahanglan usab natong amomahon.
Dugay
na nahuman ang pagbuhat sa kalibutan ug sa tanang sulod niini. Apan,
nganong hangtod karon, nagapadayon pa man ang pagmugna?
o Asa nagagikan ang tubig?
o Nganong ang mga hayop ug mga langgam bisan mamatay naa man gihapo’y mopuli?
o Nganong ang mga mga dahon, bisan mangalarag mangudlot man pag-usab?
o Nganong ang tawo bisag unsaon pagpugong, naa man gihapo’y mangatawo?
Ang
pagmugna wala mihunong didto sa unom ka adlaw lamang. Nagpadayon kini
hangtod karon tungod sa atong pag-atiman, pagpangga ug pag-amping niini.
Kon atong maobserbahan, ang tanom, hayop, ug ang tawo; kon giunsa nato
sila pag-atiman, mobalos kini kanato. Ang tanom mohatag ug maayong
bunga. Ang hayop mohatag ug daghan pang mga anak. Ang tawo usab mobalos
pinaagi sa pagtahod ug pagmahal. Kini ang nagpaluyong hinungdan nga ang
Dios nag-atiman kanato tungod sa atong pag-atiman usab sa Iyang mga
KABUHATAN.
III. CATHECHESIS
Kining
kasinati-an gihulagway ni Propeta Ezekiel nga ang tanan naggikan sa
pagkamanggihatagon sa Dios ug ang epekto niini. Siya naga-ingon: “sama
sa sapa nga nagdagayday gikan sa Templo, kining tubiga nagpadulong sa
kayutaan. Bisag asa padulong ang tubig sa suba, maghatag kinig kinabuhi
ngadto sa tanang binuhat ug mudaghan pag-ayo ang mga isda kay moabot man
didto kining tubiga ug matab-ang ang dagat. Busa, mabuhi ang tanang
hi-agian niini. Diha sa kadaplinan sa suba manubo ang tanang matang sa
kahoy nga makaon ang ilang bunga. Dili malaya ang ilang mga dahon ni
kabsag bunga. Mamunga sila matagbulan ug mga bunga nga maayong kan-on
kay ang tubig nga gikinahanglan sa kahoy gikan man sa Templo. Makaon ang
ilang bunga ug tambal ang ilang dahon”.
Ang
kabuhatan nahimong instrumento sa pagpadayag sa himaya ug
kamanggihatagon sa Dios! Sa ato pa, sa paglalang sa kabuhatan gisugdan
pag-usab ang makaluwas ug maalamong pagpaambit sa kinaiya ug gahom sa
Dios. Man gani, mao kini atong pag-ampo sa Eucharistic Prayer IV: “Ikaw
lang ang Dios nga buhi ug matuod, walay sinugdanan ug katapusan nga
nagapuyo sa kahayag nga walay sama. Ikaw lamang ang tinubdan sa kaayo ug
kinabuhi nga nagbuhat sa tanan aron Imong binuhat mapuno sa Imong mga
panalangin ug dad-on Mo ang tanang mga tawo nganha sa malipayong
pagkakita sa kahayag sa Imong himaya”.
Busa,
nganong mabalaka man kita ug nganong akup-akupon man nato kining tanan,
nga adlaw-adlaw Iya man kining gihatag kanato? Dili ba nga mas bililhon
pa kita kay sa mga langgam ug sa mga bulak sa kaumahan? Diha sa sinulat
ni San Mateo miingon si Hesus, “Unaha ninyo pagpangita ang Gingharian
sa Dios ug pagkinabuhi kamo uyon sa Iyang kabubut-on, ug ang ubang mga
butang ihatag Niya kaninyo”. (Mateo 6: 31-32) Sa pag-ampo nga gitudlo ni
Hesus, wala nato ginapangayo ang kalan-on sa umaabot nga mga adlaw ug
bulan, kon dili ang para lamang sa kanang adlawa. Kini tungod kay ang
Dios mohatag ug sakto lamang; apan tungod sa kahakog sa tawo, atong
ginatingoha ang mga butang nga dili na unta para sa atoa.
Ang kalibutan nga atong gipuy-an usa ka kalibutan nga tinubdan,
nag-amping ug nagpadagayday sa kinabuhi. Ang tanan sa kabuhatan
nagpakita sa kamanggihatagon sa Tiglalang. Ang hangin, tubig, yuta,
hilabi na ang tawo hinatag gikan sa Dios ug angay natong panggaon.
IV. PERSONAL SHARING
Ang
mga tanom ug mga kahayopan nagkinahanglan lamang ug tubig, init, ug
saktong bitamina alang makahatag ug maayong abot sa mga nag-atiman
niini. Nagtoo ako nga kitang tanan nga ania karon dinhi napuno na sa
kahibalo kon unsa ang mga pamaagi sa pag-amping sa kabuhatan sa Dios. Ug
kini nga handom makab-ot lamang kon makapadaghan kita ug mga tig-amoma
sa maong gasa gikan sa Dios. Kawang lamang ang atong pag-amoma kon dili
kini mapadayon sa mga mosunod nga henerasyon.
Ang
pagpadako ug pag-umol sa tawo maoy labing lisod sa tanang matang sa
pag-amoma dinhi sa kalibutan kay kini nagkinahanglan ug dakong giya ug
pagsalig sa Dios. Alang kanako nga usa ka inahan sa tulo ka anak, ang
pinakadakong hagit mao ang ginatawag nga consistency. Kana bang pagkamakanunayon sa usa ka butang. Sukad sa una, pirmi nako ginasulti nga “family first”
pero asa ako karon? Duha ka tuig na akong nagpuyo halayo sa akong
pamilya tungod ug alang sa akong trabaho. Trese ka tuig na ako nga
nagatudlo sa kolehiyo pero kon sumahon ang oras nga akong gigahin sa
pagtutor sa akong mga anak, ambot kon moabot ba kaha ug usa ka bulan.
Apan ako hugot nga nagatoo nga tanang panghitabo mamahimong “blessing in disguise”
kon kini atong ihalad sa Ginoo. Daghan na nga mga pagsulay ang akong
naagi-an sa akong pag-eskwela didto sa Iligan. Ang akong amahan namatay.
Ang akong duha ka estudyante nag-antos sa pagsakay ug jip nga sila lang
pauli sa DARBCI gikan pa sa Lagao bitbit ang ilang mga bag nga murag
maleta kadagko. Ang akong kamanghuran nga tulo ka tuig gi-dengue ug
na-blood transfusion tulo ka beses. Murag kaundangon ko niadtong mga
tungora apan sumala pa sa akong inahan ug sa akong kapikas sa kinabuhi,
sayang pud ang akong nasugdan ug ang akong sakripisyo. Naa na eh. Busa,
nagpadayon ako.
Sama
usab sa kabuhatan sa Dios nga halos nagguba na. Naa na eh. Human na.
Ang pangutana karon, unsa pa man atong mahimo? Pipila kanato ang sige’g
pamuyag sa mining sa Tampakan, power plant sa Maasim ug mga pagpangdaot
sa kinaiyahan apan kita mismo nagsunog sa atong mga basura o di ba kaha,
nagbuga ug aso sa sigarilyo tibuok adlaw.. Pipila kanato ang
nag-agwanta sa kalisod sa kwarta pero ang load sa cellphone, unli text o
unli call? Sanglit, kitang tanan adunay mga sipyat pero dili kini
hinungdan nga moundang kita sa pagpakigbisog. Mao kini ang kinabuhi,
simple ra unta pero atong ginahimong komplikado. Murag sama sa usa ka
kanta nga usahay lisod ang tono mao nga mayabag ta.
Wala
ko’y igong katakos sa pagsulti nga sakto ang akong pagpadako sa akong
mga anak. Badlungon baya pud sila ug gahi’g ulo. Kon kita gusto’g anak
nga buotan, walay libog, hilom, dili badlungon..hala, mamalit ta sa
mall. Usahay, makalibog apan kon kamao lang kita muggamit sa atong mga
obserbasyon sa palibot, daghan kita’g makat-unan. Dili na nato
kinahanglang maagi-an tanang pagkadagma para makakat-on. Dili kini sayon
himuon apan ang Dios wala nag-ihap sa atong mga sipyat kon dili Iyang
ginatan-aw ang atong pagpaningkamot nga ayuhon ang nadaot. Sugdan nato
sa atong kaugalingon ug sa atong pamilya. Isip usa ka ginikanan, ang
among kalipay anaa sa among mga anak nga hinaot pa unta pinaagi sa among
pagpangga kanila, mabati usab namo ang gugma sa Dios nga ilang mapakita
sa buhat diha sa ilang pagtubo.
V. CHALLENGE
Kamo ba usab nagatoo sa ginatawag nga happy endings?
Ako, nagatoo. Kon kita tinuod nga Kristyano, Iya kita sa Dios, nga maoy
sinugdan ug katapusan. Kabalo kita niini ug nagatoo kita nga sa ulahing
mga adlaw, ang kaayo mobuntog sa kadautan. Apan kita gitagaan ug
kagawasan sa pagpili. Gitagaan kita ug pangutok, konsyensya, ug pagbati
nga maoy maggiya sa atong pagdesisyon.
Ang
atong pagpamalandong karon naghagit kanato sa pagsusi sa atong mga
baroganan ug panghunahuna nga atong gituhoan. Isip katawhan gihagit usab
kita sa pagpaningkamot – “dili nato maluwas ang kalibutan”. Ang Dios
lamang maoy makahimo niini. Gani, wala kita’y mahimo kon wala Siya. Kon
kita nagatoo ug nagasalig Kaniya, then we must believe in happy endings. Kay kon wala pay kalipay sa karon, dili
pa ni mao ang katapusan. Magpadayon lang kita sa pag-ampo ug sa
paghimo’g maayo. May paglaum pa. Kon kita Iya sa Dios, kita motabang sa
pag-atiman sa Iyang Kamugnaan aron mabati usab nato nga ang Dios
padayong nahigugma ug nag-atiman kanato.
Sa makausa pa, maayong buntag.
